ตอนที่ 5. The Perfect Revenge: ไฟพิศวาส เพลิงปรารถนา --- 60%

ตอนที่ 5. The Perfect Revenge: ไฟพิศวาส เพลิงปรารถนา

ลบแล้วจ้าาาาาาาา


และไรเตอร์ไม่เคยส่งเมลล์ให้ใครค่ะ รออ่านตอนเป็นรูปเล่มนะคะ 

ตอนที่ 3. Suspicious Behavior II: เริ่มงาน บานปลาย กลายพันธุ์ ผันแปร-- 109.99%

ตอนที่ 3. Suspicious Behavior II:  เริ่มงาน บานปลาย กลายพันธุ์ ผันแปร

“ตายๆ สายไปห้านาทีแล้ว”

รินรดาบ่นระงมอย่างเป็นกังวลอารมณ์ของคนหน้ายักษ์ พลางซอยเท้าเร็วๆ มุ่งหน้าไปห้องทำงานสุดหรูของเจ้านายร่างใหญ่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อไปรายงานตัวทุกๆ สามชั่วโมงตามที่ได้คำสั่งมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว และเธอก็ทำตามได้อย่างไม่มีขาดตกบกพร่องทั้งหน้าที่รายงานตัวและหน้าที่ประจำของตัวเอง

รวมทั้งงานสปายของเธอด้วย ยิ่งได้เจอเขาบ่อยได้เท่าไหร่ เธอก็ยิ่งเก็บข้อมูลของเขาได้มากเท่านั้น

หน้าที่ของเธอก็ไม่มีอะไรมาก เพียงแค่คอยตามสืบพฤติกรรมของคุณชายคาร์รีม ว่าเขาออกไปไหนกับสาวคนไหนบ้าง หรือพาสาวที่ไหนมามั่วอยู่ที่ทำงานบ้าง

และเขาก็มั่ว...อย่างที่เธอเคยว่าเขาไว้จริงๆ เพราะนอกจากสองสาวที่เธอเคยเจอแล้ว เมื่ออาทิตย์ก่อนเขาก็ควงอยู่กับแหม่มมะกันราเชล ส่วนเมื่อวาน สาวที่เขาหิ้วมาที่นี่ด้วยกลับเป็นสาวหมวยขาวอึ๋มจากแดนโสม วันนี้จะเป็นใครเธอก็ไม่อาจคาดเดาในความมักมากมากรักของเขาได้

ไม่รู้ว่าพวกผู้หญิงทั้งหลายทนยอมเป็นเพียงแค่คู่นอนของเขาได้ยังไงกัน

ที่สำคัญ ตาลุงนั่นคิดจะเอาคนบ้ากามไปแต่งงานกับลูกสาวตัวเองทำไมก็ไม่รู้ ไม่กลัวลูกสาวตัวเองจะช้ำใจตายหรือไง...

รินรดาวิจารณ์เจ้านายทั้งสองคนของเธอพลางซอยเท้าอย่างเร็ว และด้วยความเร่งรีบและเคยชิน รินรดาที่พอเคาะประตูหน้าห้องปุ๊บก็เปิดประตูห้องเข้าไปปั๊บ แล้วร่างเล็กที่โผล่พรวดพราดเข้ามาก็ต้องยืนแน่นิ่งแข็งทื่อกับภาพที่ปรากฏตรงหน้า

Love Deception: บ่วงเสน่หา มารยาซาตาน

เขา... คาร์รีม... ผู้หญิงคือของเล่นยามเหงา และเขาไม่คิดเก็บใครไว้ทำพันธุ์

เธอ... รินรดา... สาวห้าวที่ต้องตกอยู่ในบ่วงเสน่หาของคนตัณหากลับ

เขา...จามาล... หนุ่มลึกลับ ทำตัวมีเงื่อนงำ ชอกช้ำใจเพราะตัวเอง

เธอ... ลาติฟาห์...สาวสวยผู้ตกอยู่ในบ่วงเสน่หาของคนเจ้ามารยา

ตอนที่ 9. The Aftermath I: ผลพวง ห่วงใย พาทรมาน

ตอนที่ 9. The Aftermath I: ผลพวง ห่วงใย พาทรมาน

“นี่ลูกชายกับลูกสะใภ้ฉันยังไม่ลงมากันอีกรึ”

เสียงคุณหญิงอรวราซึ่งนั่งรับประทานอาหารเช้าอยู่เพียงลำพังเอ่ยถามวันเพ็ญ ซึ่งยืนให้บริการอยู่ใกล้ๆ และมันก็เข้าทางแม่บ้านสาวยิ่งนัก เพราะสายโด่งป่านนี้แล้ว ยังไม่เห็นทั้งนายเหมืองและนังมุกตาภา

วันเพ็ญอยู่ในอาการเคียดแค้นสุมอกมาเป็นเวลาเกือบเดือน เพราะหล่อนไม่อาจเข้าถึงตัวนายเหมืองที่รักได้ ตั้งแต่มีหัวหอกมานั่งเป็นก้างชิ้นโต และหล่อนดีใจจนแทบจะปิดไม่มิด เมื่อคุณหญิงอรวรากำลังจะเดินทางกลับไปกรุงเทพวันนี้ แล้วหล่อนก็จะได้เริ่มแผนกำจัดมารขวางใจของหล่อนให้พ้นทางต่อ

“ยังเลยค่ะ งั้นเพ็ญไปดูให้นะคะ ไม่รู้จะไม่สบายเป็นอะไรกันหรือเปล่า”

หล่อนตอบอย่างบ่าวที่ดี พลางปรี่ตรงไปยังบันได ทว่าน้ำเสียงดั่งนางพญาก็ดังห้ามไว้

“ไม่ต้องหรอก หล่อนจะเข้าไปขัดเวลาความสุขของผัวเมียเขาทำไม ป่านนี้อาจจะกำลังผลิตหลานให้ฉันอุ้มอยู่ก็ได้”

คนอยากได้หลานสะกัดเอาไว้ ไม่ใช่แค่ต้องการห้ามเท่านั้น แต่มันคือคำเตือนเป็นนัยๆ จากคนที่รู้ตื้นลึกหนาบางอย่างท่าน ทำไมท่านจะดูไม่ออกว่าแม่วันเพ็ญนั่นหวังจะเป็นใหญ่เพียงใด แต่ของอย่างนี้ มันไม่มีวันเกิดขึ้นแน่ และท่านจะต้องเตือนพวกหวังใหญ่ ว่าอย่าได้คิดไปไกลเกินเอื้อม

“หล่อนเป็นแค่บ่าว ไม่ต้องไปยุ่งเรื่องมุ้งหมอนเจ้านายเขาหรอก”

ตอนที่ 8. Love or Lust: เมาพิษรัก พิศวาสร้อน

ตอนที่ 8. Love or Lust: เมาพิษรัก พิศวาสร้อน

วันเสาร์ต่อมา งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสขนาดย่อมๆ ก็ถูกจัดขึ้นตรงบริเวณลานหน้าบ้าน และมันเป็นไปตามคำของเมืองแมนทุกอย่าง นอกจากข้าวปลาอาหารที่มีครบครันแล้ว ยังมีคณะหนังตะลุงและโนราห์ชื่อดังมาเล่นให้ชาวบ้านและคนงานประจำเหมืองได้ดูกันอย่างสนุกสนานเปรมปรีดิ์

มีความสุขกันถ้วนหน้าทั้งผู้มาร่วมงาน รวมทั้งเจ้าภาพอย่างคุณหญิงอรวราและมุกตาภาผู้เป็นเจ้าสาว

ยกเว้นเจ้าบ่าวของงาน ซึ่งนั่งเงียบ ไม่พูดไม่จากับใคร และกระดกเหล้าเข้าปากราวกับน้ำเปล่า...

มุกตาภาลอบสังเกตอาการสามีที่มีท่าทีเปลี่ยนไปตั้งแต่ช่วงเย็น เขาเงียบ ขรึม และไม่พูดอะไรกับเธอสักคำ ปกติเขาก็ชอบทำหน้าตาเครียดขรึม แต่มันไม่ใช่อย่างที่เขาแสดงอยู่ในขณะนี้ เพราะเขาดูเหมือนคนอมทุกข์ หรือกำลังคิดอะไรอย่างหนัก โดยไม่คิดสนใจสิ่งรอบข้างเลยสักนิด

จนเมื่อเวลาล่วงเลย แขกเหรื่อที่มาร่วมงานเริ่มเบาบาง หนังตะลุงโนราห์ปิดโรงเลิกเล่น และหนังตาของเธอก็เริ่มหนักอึ้ง มุกตาภาจึงเดินไปลาสามีเพื่อขึ้นไปพักผ่อนตามคุณหญิงอรวราซึ่งหนีไปก่อนหน้าแล้ว

“มุกขอตัวก่อนนะคะคุณเอิร์ธ” เธอเดินเข้าไปบอกสามีซึ่งนั่งทำหน้าเครียดอยู่กับสมาชิกในวงเหล้าของเขา

ทว่าดูเหมือนเขาไม่ได้สนใจกับคำบอกกล่าวของเธอสักนิด มุกตาภาจึงได้แต่เดินขมวดคิ้วขึ้นไปนอนตามลำพัง ปล่อยให้สามีนั่งสังสรรค์กับคนงานอีกจำนวนนึง ซึ่งยังตั้งวงดื่มเหล้ายาที่มีให้บริการอย่างมากมายหลากหลายชนิด ชนิดที่ดื่มกันทั้งคืนก็ไม่หมด

อิศม์เดชยกเครื่องดื่มมึนเมากรอกผ่านเรียวปากแดงได้รูปแก้วแล้วแก้วเล่า โดยไม่สนใจว่านี้คืองานเลี้ยงฉลองสมรสของตัวเองเลยสักนิด ไม่สนใจผู้คนที่มาร่วมงาน ไม่สนใจเพื่อนนั่งร่วมวง และไม่สนใจภรรยาที่โดนทิ้งให้นั่งหง่าวอยู่กับวงของสาวๆ ในเหมือง

ชายหนุ่มดื่มหนักราวกับคนที่ต้องการดื่มเพื่อให้ลืมอะไรสักอย่าง

ทว่าภาพที่ต้องการจะลืม... มันกลับปรากฏเด่นชัด ยิ่งมีปริมาณแอลกอฮอล์ในตัวมากเท่าใด หูของเขาก็ได้ยินแต่น้ำเสียงหวานที่เขาคุ้นเคยมาช้านานดังชัดเจนขึ้นเท่านั้น

นั่นเพราะอิศม์เดชเฝ้าวนเวียนคิดถึงคำขอคืนดีของซาแมนต้า ภรรยาเก่าที่หอบผ้าหอบผ่อนรวมทั้งลูกสาวตัวน้อยวัยไม่ถึงขวบหนีเขาไปเมื่อห้าปีก่อน และเพิ่งโทรมาหาเขาก่อนหน้าที่เขาจะเดินออกมาร่วมงานเลี้ยงพอดี แล้วมันก็เป็นสาเหตุใหญ่ให้เขาดื่มเหล้าจนเมาหัวราน้ำอยู่ในขณะนี้

ไม่ว่าเสียงเพลงจะดังขนาดไหน เสียงผู้คนจะเซ็งแซ่เพียงใด อิศม์เดชไม่ได้ยิน...

สิ่งที่ดังก้องอยู่ในหูของเขาคือถ้อยคำเจือสะอื้นที่เขาเพิ่งได้ยินจากปากภรรยาเก่าเท่านั้น

‘เอิร์ธคะ แซมขอโทษ แซมผิดเอง แซมรักคุณ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ยคะ’

ตอนที่ 7. Bedroom Thrill: ผักชีโรยหน้า พาเมียเข้าหอ

ตอนที่ 7. Bedroom Thrill: ผักชีโรยหน้า พาเมียเข้าหอ

‘วันนี้ย้ายเข้าไปอยู่ห้องฉันด้วย’

นั่นเป็นคำสั่งสั้นๆ จากสามีในนาม แต่มันทำให้หัวใจมุกตาภาเต้นกระหน่ำรัวเร็วราวกับนั่งรถไฟเหาะตีลังกาอยู่เป็นนาน...

คนเจ้าอำนาจบาตรใหญ่ทิ้งท้ายไว้ที่โต๊ะอาหาร ก่อนเข้าไปทำงานในเหมืองตามปกติ มุกตาภาได้แต่มองตามหลังอย่างคับแค้นใจ เขาเห็นเธอเป็นอะไร วันก่อนยังระเริงรักอยู่กับแม่บ้านวันเพ็ญอยู่เลย วันนี้จะเรียกหาตัวเธอให้ไปบริการ

หัวเด็ดตีนขาด เธอก็ไม่ยอม...

ไม่ใช่แค่นั้น เขายังด่าสาดเสียเทเสียว่าเธอสกปรก จนเขาไม่คิดอยากจะแตะต้อง แล้วตอนนี้หวังจะมากลืนน้ำลายตัวเองน่ะหรือ ไม่มีทาง...

หลังจากเกิดเหตุการณ์ที่ตลาดนัดครานั้น มุกตาภาก็ทำตัวห่างเหิน หมางเมินกับสามีมาตลอด หลบได้เป็นหลบ หลบไม่พ้นก็พูดเท่าที่จำเป็น ส่วนตัวเขาก็เองก็ไม่ได้มีทีท่าอยากจะเสวนากับเธอเท่าใดนัก ที่สำคัญไม่เคยคิดจะพูดดีๆ หรือแม้แต่เอ่ยคำขอโทษกับเธอสักคำ และนี่ก็จะครบสองอาทิตย์แล้ว สถานการณ์ระหว่างทั้งสองก็ยังไม่ดีขึ้น...

ตอนที่ 6. The Jealousy: หวง ห่วง หึง (โหด)

ตอนที่ 6. The Jealousy: หวง ห่วง หึง (โหด)

“ขนมครกนี่ขายยังไงคะ... ข้าวเหนียวสังขยาอันนี้ล่ะคะ...แล้วฝรั่งกิโลละเท่าไหร่คะ ...มะม่วงละคะ...อูย ชมพู่ก็น่าทาน...”

และอีกหลากหลายคำถามที่มุกตาภาพูดคุยสอบถามจากพ่อค้าแม่ขายไปตลอดทางที่เธอเดินผ่าน เห็นอะไรน่ากินเธอก็ซื้อไว้เต็มไม้เต็มมือ บางอย่างก็ตั้งใจจะซื้อไปฝากคนที่เหมือง จนมือเล็กๆ นั้นแทบจะรับเอาไว้ไม่ไหวแล้ว

มุกตาภาเดินเลือกจับจ่ายซื้อของกินของใช้อย่างเพลิดเพลิน สองขาเล็กยังเดินตรงไปข้างหน้าอย่างไม่มีหยุด จนไปถึงท้ายๆ ตลาด ซึ่งผู้คนก็เริ่มเบาบางลง ร้านค้าก็น้อยลง เธอจึงหันหลังเพื่อกลับไปหาเมืองแมนและภรณ์ทิพย์ที่ร้านข้าวต้มตรงด้านหน้าตลาดนัดนี้

ทว่าจังหวะการเดินของเธอก็สะดุดลง เมื่อมีชายรูปร่างสูง ติดไปทางหนาเทอะทะมายืนขวางทางตรงหน้า และเธอก็เดินชนร่างใหญ่นั้นเข้าอย่างจัง จนเกือบล้มหงายหลัง

“ขอโทษค่ะ” มุกตาภาเงยหน้าขึ้นบอกอย่างรู้สึกผิด เพราะมัวแต่เดินดูของ ไม่ยอมดูทาง

ทว่าเมื่อได้เห็นหน้าคนตรงหน้าชัดๆ และสายตาคมโลมเลียไปตามเรือนร่างของเธอ  หญิงสาวก็รีบเดินเลี่ยงไปอีกทางเพื่อเดินหนีไปให้ไกลๆ แต่ไม่ว่าเธอจะก้าวหลบไปทางซ้ายหรือขวา เขาก็จะก้าวตามมาดักเธอเอาไว้ทุกครั้ง

มิหนำซ้ำด้านหลังร่างใหญ่ยังมีลูกสมุนร่างยักษ์คอยยืนเป็นกำแพง บังร่างเล็กเสียมิด ปิดหนทางไม่ให้เธอเดินผ่านไปได้ด้วย

 “ขะ ขอโทษค่ะ ช่วยกรุณาหลีกทางให้ด้วยค่ะ” เธอกัดฟันขอด้วยน้ำเสียงแข็งๆ ทว่าไม่ห้วนเกินไป ไม่แสดงสีหน้าท่าทางความหวาดกลัวให้เขาเห็น แต่มันคงปิดไม่มิด ในเมื่อนัยน์ตาของเธอวาววับและตื่นตระหนกอยู่เช่นนี้

“หวัดดีน้องสาวคนสวย”

สิงห์ ลูกชายกำนันและเป็นนักเลงหัวไม้ประจำถิ่นทักทายด้วยน้ำเสียงกรุ้มกริ่ม ยกมือหนาอวบขึ้นไล้ตรงแก้มใสของมุกตาภา สายตาคมกริบกวาดสำรวจร่างเล็กที่อยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นนั่นอย่างหื่นกระหาย