no right click

Monday, February 13, 2012

ตอนที่ 4. Mentally Ruined: บาดแผลหัวใจ ใต้อุ้งมืออสูร -- 60%

ดึกสงัดคืนนั้น ประตูห้องนอนของเชลยสาวก็ถูกเปิดขึ้น พร้อมๆ กับมีร่างใหญ่ของคนที่เพิ่งเดินทางมาถึงสวนรัมภาก้าวเข้ามาในห้องโดยไม่เปิดไฟ ภายในห้องจึงมืดมิดและมีเพียงแสงจันทร์สลัวๆ ที่ลอดผ่านรูผ้าม่านเท่านั้น
อนรรฆวีเดินไปหยุดอยู่ที่เตียง แล้วยืนจ้องเสี้ยวหน้าหวานอย่างไม่เข้าใจตัวเอง ทำไมต้องรีบกลับมาที่นี่ด้วย ก็มากลับมาทำหน้าที่ของตัวเองไง เขาตอบตัวเองทันควัน
เขาหย่อนตัวลงนั่งตรงขอบเตียงนอน พร้อมๆ กับเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียง จึงทำให้เขาเห็นว่าร่างเล็กนอนสั่นสะท้านอยู่ภายใต้ผ้าห่มและใบหน้าหวานก็แดงก่ำเพราะพิษไข้ นัยน์ตาดุคมจ้องภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลายอัดแน่นอยู่ข้างใน
ทั้งห่วง ทั้งสงสาร ทั้งปวดใจ ทั้งสาแก่ใจ ทุกหมู่มวลอารมณ์มันสับสนปนเปกันไปหมด
ที่สำคัญ เขากลัว เขากำลังกลัว
กลัวว่าตัวเองจะทำหน้าที่สำคัญนี้ไม่สำเร็จ เพราะความรู้สึกผิดที่บีบคั้นอยู่ในใจ และกลัวว่ามันจะไม่ใช่แค่หน้าที่อีกต่อไปแล้ว หากมันคือความผูกพันที่เริ่มก่อตัวขึ้นภายในใจของเขา และเขาจะไม่มีวันปล่อยให้มันเกิดขึ้น อนรรฆวีบังคับตัวเองอย่างแน่วแน่

Thursday, February 2, 2012

ตอนที่ 2. Physically Scarred: มลทินอสูร --- 100%

ตอนที่ 2. Physically Scarred: มลทินอสูร


เต็มๆ ไปอ่านได้ที่นี่ค่ะ http://writer.dek-d.com/blip/story/view.php?id=659694


ร่างกชมนถูกวางลงบนเตียงขนาดเล็ก เมื่ออนรรฆวีก้าวเข้ามาภายในห้องนอนมืดทึมบนชั้นสองซึ่งโล่งไร้เฟอนิเจอร์ตกแต่งห้อง ยกเว้นเก้าอี้หนึ่งตัว แตกต่างจากส่วนอื่นๆ ในบ้านหลังนี้ซึ่งถูกตกแต่งไว้อย่างทันสมัยสวยงามราวฟ้ากับเหว
ป้าอิ่มที่รู้หน้าที่ก็เดินไปเปิดม่านเพื่อให้แสงสว่างสอดผ่านเข้ามาในตัวห้อง เพื่อช่วยลดบรรยากาศอันมืดอึมครึมที่เป็นผลมาจากใบหน้าเรียบเฉยของนายจ้างเสียมากกว่า ทว่าเสียงทุ้มก็ร้องห้ามไว้ทันที
ไม่ต้องเปิดครับ
เสียงของคนไม่ต้องการความสว่างในห้องทำเอาหัวใจคนแก่แทบหยุดเต้น ป้าอิ่มก้มหน้าก้มตารับคำ ก่อนจัดการปิดม่านที่เปิดมาได้ครึ่งทางแล้วไปไว้อย่างเดิม ห้องที่มืดอยู่แล้ว จึงยิ่งดูน่ากลัวขึ้นไปอีก เพราะร่างใหญ่ที่กำลังแผ่รังสีอะไรสักอย่างออกมาจนป้าอิ่มขนลุก
คุณเสืออยากทานอะไรเป็นพิเศษมั้ยคะ ป้าจะได้เตรียมไว้ให้
แม่บ้านสูงวัยถามถึงอาหารมื้อค่ำที่จะมาถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า
ป้าออกไปได้เลยครับ มีอะไรผมจะเรียกหาเอง
เจ้านายหนุ่มไม่คิดตอบคำถาม กลับออกปากไล่แทน ใบหน้าคมที่ยังเรียบเฉยหันมาส่งสายตาดุคมเพื่อย้ำคำสั่งของตัวเองด้วย แล้วร่างผอมบางของป้าอิ่มจึงรีบเดินแกมวิ่งออกไปจากห้องแทบไม่ทัน
อนรรฆวีหันมามองเหยื่อสาวที่ยังสลบไสลไม่รู้เรื่องราวอีกหน ก่อนหย่อนร่างสูงใหญ่ตามชาติพันธุ์ลงนั่งบนเตียงนั่นด้วย ดวงตาคมก็จดจ้องร่างอิ่มที่ดูน่ามองยิ่งนักไม่วางตา และหญิงสาวก็ดูมีเสน่ห์น่าสัมผัสทั้งๆ ที่ยังหลับอยู่แท้ๆ
ฟื้นได้แล้วกชมน...อย่าให้ฉันต้องรอนาน...
ชายหนุ่มเขย่าปลุกร่างน้อยเบาๆ ก่อนเอื้อมไปปัดปอยผมซึ่งหล่นมาปรกหน้าออก เผยให้เห็นดวงหน้าหวานที่ทำเอาเขาลมหายใจสะดุดเมื่อได้เห็นหน้าเธอครั้งแรก
...แต่มันก็แค่นั้น....ความสวยงามน่ารักของเธอคงไม่อาจลดไฟแค้นในตัวเขาลงได้

Monday, November 7, 2011

Precious Love: ตราบาปรักอสูร

สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามผู้ใดละเมิดไม่ว่าการลอกเลียนดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความในนิยายเรื่องนี้ ไปใช้ทั้งโดยเผยแพร่และโดยอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
***************************************
เขา...อนรรฆวี...ถูกปลูกฝังให้แค้น แผนชั่วบังเกิด ประทับแน่นเป็นตราบาปอยู่ในใจ  
เธอ...กชมน...สาวน้อยผู้น่าสงสาร ผู้ถูกกระทำอยู่ตลอดเวลา จะมีสักวันไหมที่จะเป็นทีของเธอ 
   
เขา... บุญรักษา...หนุ่มใต้ตัวดำ ชื่อก็บุญ ใจก็บุญตามชื่อ...
เธอ....เพียงขวัญ...สาวใต้ตาโต โลว์โซ แต่ไม่โลว์น้ำใจ...
   

เขา..ติณณภพ..พ่อเลี้ยงคนดี เป็นที่หมายปองของสาวไปทั่ว หากไม่อาจเหลือใจไปให้ใคร ยกเว้นเขา      เขา...ยศนนท์....ผู้ช่วยคนเก่ง เพราะรัก จึงยอมทำและยอมเป็นทุกอย่างได้เพื่อเขา...

  เจอกับพี่เสือและหนูบัว หลังตายักษ์กับหนูเป็ดนะคะ 

Wednesday, August 10, 2011

ตอนที่ 9. A Passionate Agreement I: บ่วงเสน่หา สัญญาสวาท 1 -- 140%


ลบแล้วจ้าาาาาาาา


และไรเตอร์ไม่เคยส่งเมลล์ให้ใครค่ะ รออ่านตอนเป็นรูปเล่มนะคะ 

Sunday, August 7, 2011

ตอนที่ 8. Irrefutable Evidence: หลักฐานมัดตัว คนมั่วมัดใจ -- 85.99%

เต็มๆ ไปอ่านได้ที่นี่ค่ะ 

นึกว่าตบฉันแล้วจะเดินหนีไปง่ายๆ หรือไง
ชายหนุ่มถามเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาคมทอแสงวาวโรจน์แรงกล้า แขนแข็งแรงก็รัดร่างเล็กแสนนุ่มนิ่มของอีกฝ่ายจนแทบหักเป็นสองท่อน
ปล่อยนะ จะทำอะไร
คนที่โดนงูยักษ์รัดถามอย่างประหวั่นพรั่นพรึง อยากดิ้นหนี แต่งูใหญ่แสนโกรธเกรี้ยวและดูเหมือนจะหิวโซก็รัดร่างเล็กเอาไว้แน่นเหลือเกิน...
เธอมาตบสั่งสอนฉัน ฉันก็ต้องสั่งสอนเธอกลับ
น้ำเสียงทุ้มหมายมั่น ใบหน้าคมก็โน้มลงมาต่ำจนเธอต้องเบือนหน้าหนี เพราะลมหายใจอุ่นกรุ่นที่เป่ารดแก้มนั้นกำลังทำให้เรี่ยวแรงเธอหดหายไปอย่างง่ายดายเหลือเกิน
...แต่ฉันเป็นผู้ชาย ไม่ทำร้ายร่างกายผู้หญิง ฉันจึงต้องใช้วิธี จูบสั่งสอนแทน
คาร์รีมสาธยายราวกับอยู่ในสภาวะอารมณ์ดี ทว่าหัวใจร้อนราวกับมีกองเพลิงสุมอยู่ นัยน์ตาคมทอประกายหิวกระหายก็จ้องเขม็งตรงกลีบปากอิ่มที่ถูกขบเข้าหากันไม่วางตา พร้อมกับต้องพยายมลดอารมณ์ตัวเองลง ไม่งั้นปากสวยๆ ที่เขารู้ว่าหอมหวานเพียงใดจะได้ช้ำไปเสียเปล่าๆ
อย่าเอาปากเน่าๆ มาจูบฉันนะ โอ๊ย ฉันเจ็บนะ...

Friday, July 22, 2011

ตอนที่ 5. The Perfect Revenge: ไฟพิศวาส เพลิงปรารถนา --- 60%

ตอนที่ 5. The Perfect Revenge: ไฟพิศวาส เพลิงปรารถนา

ลบแล้วจ้าาาาาาาา


และไรเตอร์ไม่เคยส่งเมลล์ให้ใครค่ะ รออ่านตอนเป็นรูปเล่มนะคะ 

Friday, July 15, 2011

ตอนที่ 3. Suspicious Behavior II: เริ่มงาน บานปลาย กลายพันธุ์ ผันแปร-- 109.99%

ตอนที่ 3. Suspicious Behavior II:  เริ่มงาน บานปลาย กลายพันธุ์ ผันแปร



“ตายๆ สายไปห้านาทีแล้ว”
รินรดาบ่นระงมอย่างเป็นกังวลอารมณ์ของคนหน้ายักษ์ พลางซอยเท้าเร็วๆ มุ่งหน้าไปห้องทำงานสุดหรูของเจ้านายร่างใหญ่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อไปรายงานตัวทุกๆ สามชั่วโมงตามที่ได้คำสั่งมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว และเธอก็ทำตามได้อย่างไม่มีขาดตกบกพร่องทั้งหน้าที่รายงานตัวและหน้าที่ประจำของตัวเอง
รวมทั้งงานสปายของเธอด้วย ยิ่งได้เจอเขาบ่อยได้เท่าไหร่ เธอก็ยิ่งเก็บข้อมูลของเขาได้มากเท่านั้น
หน้าที่ของเธอก็ไม่มีอะไรมาก เพียงแค่คอยตามสืบพฤติกรรมของคุณชายคาร์รีม ว่าเขาออกไปไหนกับสาวคนไหนบ้าง หรือพาสาวที่ไหนมามั่วอยู่ที่ทำงานบ้าง
และเขาก็มั่ว...อย่างที่เธอเคยว่าเขาไว้จริงๆ เพราะนอกจากสองสาวที่เธอเคยเจอแล้ว เมื่ออาทิตย์ก่อนเขาก็ควงอยู่กับแหม่มมะกันราเชล ส่วนเมื่อวาน สาวที่เขาหิ้วมาที่นี่ด้วยกลับเป็นสาวหมวยขาวอึ๋มจากแดนโสม วันนี้จะเป็นใครเธอก็ไม่อาจคาดเดาในความมักมากมากรักของเขาได้
ไม่รู้ว่าพวกผู้หญิงทั้งหลายทนยอมเป็นเพียงแค่คู่นอนของเขาได้ยังไงกัน
ที่สำคัญ ตาลุงนั่นคิดจะเอาคนบ้ากามไปแต่งงานกับลูกสาวตัวเองทำไมก็ไม่รู้ ไม่กลัวลูกสาวตัวเองจะช้ำใจตายหรือไง...
รินรดาวิจารณ์เจ้านายทั้งสองคนของเธอพลางซอยเท้าอย่างเร็ว และด้วยความเร่งรีบและเคยชิน รินรดาที่พอเคาะประตูหน้าห้องปุ๊บก็เปิดประตูห้องเข้าไปปั๊บ แล้วร่างเล็กที่โผล่พรวดพราดเข้ามาก็ต้องยืนแน่นิ่งแข็งทื่อกับภาพที่ปรากฏตรงหน้า