Precious Love: ตราบาปรักอสูร

สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามผู้ใดละเมิดไม่ว่าการลอกเลียนดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความในนิยายเรื่องนี้ ไปใช้ทั้งโดยเผยแพร่และโดยอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
***************************************

เขา...อนรรฆวี...ถูกปลูกฝังให้แค้น แผนชั่วบังเกิด ประทับแน่นเป็นตราบาปอยู่ในใจ  

เธอ...กชมน...สาวน้อยผู้น่าสงสาร ผู้ถูกกระทำอยู่ตลอดเวลา จะมีสักวันไหมที่จะเป็นทีของเธอ 

   

เขา... บุญรักษา...หนุ่มใต้ตัวดำ ชื่อก็บุญ ใจก็บุญตามชื่อ...

เธอ....เพียงขวัญ...สาวใต้ตาโต โลว์โซ แต่ไม่โลว์น้ำใจ...

   

เขา..ติณณภพ..พ่อเลี้ยงคนดี เป็นที่หมายปองของสาวไปทั่ว หากไม่อาจเหลือใจไปให้ใคร ยกเว้นเขา      เขา...ยศนนท์....ผู้ช่วยคนเก่ง เพราะรัก จึงยอมทำและยอมเป็นทุกอย่างได้เพื่อเขา...

  เจอกับพี่เสือและหนูบัว หลังตายักษ์กับหนูเป็ดนะคะ 

ตอนที่ 9. A Passionate Agreement I: บ่วงเสน่หา สัญญาสวาท 1 -- 140%

ลบแล้วจ้าาาาาาาา


และไรเตอร์ไม่เคยส่งเมลล์ให้ใครค่ะ รออ่านตอนเป็นรูปเล่มนะคะ 

ตอนที่ 8. Irrefutable Evidence: หลักฐานมัดตัว คนมั่วมัดใจ -- 85.99%

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=706745#  

เต็มๆ ไปอ่านได้ที่นี่ค่ะ 

“นึกว่าตบฉันแล้วจะเดินหนีไปง่ายๆ หรือไง”

ชายหนุ่มถามเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาคมทอแสงวาวโรจน์แรงกล้า แขนแข็งแรงก็รัดร่างเล็กแสนนุ่มนิ่มของอีกฝ่ายจนแทบหักเป็นสองท่อน

“ปล่อยนะ จะทำอะไร”

คนที่โดนงูยักษ์รัดถามอย่างประหวั่นพรั่นพรึง อยากดิ้นหนี แต่งูใหญ่แสนโกรธเกรี้ยวและดูเหมือนจะหิวโซก็รัดร่างเล็กเอาไว้แน่นเหลือเกิน...

“เธอมาตบสั่งสอนฉัน ฉันก็ต้องสั่งสอนเธอกลับ”

น้ำเสียงทุ้มหมายมั่น ใบหน้าคมก็โน้มลงมาต่ำจนเธอต้องเบือนหน้าหนี เพราะลมหายใจอุ่นกรุ่นที่เป่ารดแก้มนั้นกำลังทำให้เรี่ยวแรงเธอหดหายไปอย่างง่ายดายเหลือเกิน

“...แต่ฉันเป็นผู้ชาย ไม่ทำร้ายร่างกายผู้หญิง ฉันจึงต้องใช้วิธี ’จูบ’ สั่งสอนแทน”

คาร์รีมสาธยายราวกับอยู่ในสภาวะอารมณ์ดี ทว่าหัวใจร้อนราวกับมีกองเพลิงสุมอยู่ นัยน์ตาคมทอประกายหิวกระหายก็จ้องเขม็งตรงกลีบปากอิ่มที่ถูกขบเข้าหากันไม่วางตา พร้อมกับต้องพยายมลดอารมณ์ตัวเองลง ไม่งั้นปากสวยๆ ที่เขารู้ว่าหอมหวานเพียงใดจะได้ช้ำไปเสียเปล่าๆ

“อย่าเอาปากเน่าๆ มาจูบฉันนะ โอ๊ย ฉันเจ็บนะ...”

ตอนที่ 5. The Perfect Revenge: ไฟพิศวาส เพลิงปรารถนา --- 60%

ตอนที่ 5. The Perfect Revenge: ไฟพิศวาส เพลิงปรารถนา

ลบแล้วจ้าาาาาาาา


และไรเตอร์ไม่เคยส่งเมลล์ให้ใครค่ะ รออ่านตอนเป็นรูปเล่มนะคะ 

ตอนที่ 3. Suspicious Behavior II: เริ่มงาน บานปลาย กลายพันธุ์ ผันแปร-- 109.99%

ตอนที่ 3. Suspicious Behavior II:  เริ่มงาน บานปลาย กลายพันธุ์ ผันแปร

“ตายๆ สายไปห้านาทีแล้ว”

รินรดาบ่นระงมอย่างเป็นกังวลอารมณ์ของคนหน้ายักษ์ พลางซอยเท้าเร็วๆ มุ่งหน้าไปห้องทำงานสุดหรูของเจ้านายร่างใหญ่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อไปรายงานตัวทุกๆ สามชั่วโมงตามที่ได้คำสั่งมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว และเธอก็ทำตามได้อย่างไม่มีขาดตกบกพร่องทั้งหน้าที่รายงานตัวและหน้าที่ประจำของตัวเอง

รวมทั้งงานสปายของเธอด้วย ยิ่งได้เจอเขาบ่อยได้เท่าไหร่ เธอก็ยิ่งเก็บข้อมูลของเขาได้มากเท่านั้น

หน้าที่ของเธอก็ไม่มีอะไรมาก เพียงแค่คอยตามสืบพฤติกรรมของคุณชายคาร์รีม ว่าเขาออกไปไหนกับสาวคนไหนบ้าง หรือพาสาวที่ไหนมามั่วอยู่ที่ทำงานบ้าง

และเขาก็มั่ว...อย่างที่เธอเคยว่าเขาไว้จริงๆ เพราะนอกจากสองสาวที่เธอเคยเจอแล้ว เมื่ออาทิตย์ก่อนเขาก็ควงอยู่กับแหม่มมะกันราเชล ส่วนเมื่อวาน สาวที่เขาหิ้วมาที่นี่ด้วยกลับเป็นสาวหมวยขาวอึ๋มจากแดนโสม วันนี้จะเป็นใครเธอก็ไม่อาจคาดเดาในความมักมากมากรักของเขาได้

ไม่รู้ว่าพวกผู้หญิงทั้งหลายทนยอมเป็นเพียงแค่คู่นอนของเขาได้ยังไงกัน

ที่สำคัญ ตาลุงนั่นคิดจะเอาคนบ้ากามไปแต่งงานกับลูกสาวตัวเองทำไมก็ไม่รู้ ไม่กลัวลูกสาวตัวเองจะช้ำใจตายหรือไง...

รินรดาวิจารณ์เจ้านายทั้งสองคนของเธอพลางซอยเท้าอย่างเร็ว และด้วยความเร่งรีบและเคยชิน รินรดาที่พอเคาะประตูหน้าห้องปุ๊บก็เปิดประตูห้องเข้าไปปั๊บ แล้วร่างเล็กที่โผล่พรวดพราดเข้ามาก็ต้องยืนแน่นิ่งแข็งทื่อกับภาพที่ปรากฏตรงหน้า

Love Deception: บ่วงเสน่หา มารยาซาตาน

เขา... คาร์รีม... ผู้หญิงคือของเล่นยามเหงา และเขาไม่คิดเก็บใครไว้ทำพันธุ์

เธอ... รินรดา... สาวห้าวที่ต้องตกอยู่ในบ่วงเสน่หาของคนตัณหากลับ

เขา...จามาล... หนุ่มลึกลับ ทำตัวมีเงื่อนงำ ชอกช้ำใจเพราะตัวเอง

เธอ... ลาติฟาห์...สาวสวยผู้ตกอยู่ในบ่วงเสน่หาของคนเจ้ามารยา

ตอนที่ 9. The Aftermath I: ผลพวง ห่วงใย พาทรมาน

ตอนที่ 9. The Aftermath I: ผลพวง ห่วงใย พาทรมาน

“นี่ลูกชายกับลูกสะใภ้ฉันยังไม่ลงมากันอีกรึ”

เสียงคุณหญิงอรวราซึ่งนั่งรับประทานอาหารเช้าอยู่เพียงลำพังเอ่ยถามวันเพ็ญ ซึ่งยืนให้บริการอยู่ใกล้ๆ และมันก็เข้าทางแม่บ้านสาวยิ่งนัก เพราะสายโด่งป่านนี้แล้ว ยังไม่เห็นทั้งนายเหมืองและนังมุกตาภา

วันเพ็ญอยู่ในอาการเคียดแค้นสุมอกมาเป็นเวลาเกือบเดือน เพราะหล่อนไม่อาจเข้าถึงตัวนายเหมืองที่รักได้ ตั้งแต่มีหัวหอกมานั่งเป็นก้างชิ้นโต และหล่อนดีใจจนแทบจะปิดไม่มิด เมื่อคุณหญิงอรวรากำลังจะเดินทางกลับไปกรุงเทพวันนี้ แล้วหล่อนก็จะได้เริ่มแผนกำจัดมารขวางใจของหล่อนให้พ้นทางต่อ

“ยังเลยค่ะ งั้นเพ็ญไปดูให้นะคะ ไม่รู้จะไม่สบายเป็นอะไรกันหรือเปล่า”

หล่อนตอบอย่างบ่าวที่ดี พลางปรี่ตรงไปยังบันได ทว่าน้ำเสียงดั่งนางพญาก็ดังห้ามไว้

“ไม่ต้องหรอก หล่อนจะเข้าไปขัดเวลาความสุขของผัวเมียเขาทำไม ป่านนี้อาจจะกำลังผลิตหลานให้ฉันอุ้มอยู่ก็ได้”

คนอยากได้หลานสะกัดเอาไว้ ไม่ใช่แค่ต้องการห้ามเท่านั้น แต่มันคือคำเตือนเป็นนัยๆ จากคนที่รู้ตื้นลึกหนาบางอย่างท่าน ทำไมท่านจะดูไม่ออกว่าแม่วันเพ็ญนั่นหวังจะเป็นใหญ่เพียงใด แต่ของอย่างนี้ มันไม่มีวันเกิดขึ้นแน่ และท่านจะต้องเตือนพวกหวังใหญ่ ว่าอย่าได้คิดไปไกลเกินเอื้อม

“หล่อนเป็นแค่บ่าว ไม่ต้องไปยุ่งเรื่องมุ้งหมอนเจ้านายเขาหรอก”